دوم تواریخ باب ۲۷ – حکومت خداپسندانهٔ یوتام

حکومت نیکوی یوتامِ پادشاه.

۱. آیات (۱-۲) بررسی سلطنت یوتام.

یوتام بیست و پنج ساله بود که پادشاه شد، و شانزده سال در اورشلیم سلطنت کرد. نام مادرش یِروشا بود، دختر صادوق. یوتام آنچه را که در نظر خداوند درست بود به جا می‌آورد، مطابق هرآنچه پدرش عُزّیا کرده بود، و لیکن به معبد خداوند داخل نشد. اما قوم همچنان فساد می‌کردند.

الف. آنچه را که در نظر خداوند درست بود به جا می‌آورد: یوتام پادشاه دیگر یهودا و به‌طور کلی پادشاه خوبی بود. این در تضاد با شرارتی قرار می‌گیرد که پادشاهان معاصر اسرائيل مرتکب آن شدند. در میان پادشاهان یهودا، پادشاهان خدادوست و خوبی هم بودند.

ب. مطابق هرآنچه پدرش عُزّیا کرده بود: این الگو در پادشاهی اسرائيل و یهودا نیز دیده می‌شود که پسر همانند پدر خود حکومت می‌کند. اگرچه چیزی از قبل تعیین نشده ولی قطعاً اصلی است که تأثیر پدر بر پسر را نشان می‌دهد.

یک) و لیکن به معبد خداوند داخل نشد. «او گناه پدر خود را مانند فانوس دریایی می‌دانست، که او را از صخره‌های درهم‌ کوبندهٔ زندگی عُزّیا دور کرد.» (اِسپِرجن)

دو) «کشتی شکستهٔ دیگر گناهکاران را باید فانوس دریایی خود بپنداریم و به این طریق از گناه دوری جوییم، چه رحمت عالی‌‌ای! بدین شکل گناه چه شگفتی‌‌-ای می‌تواند داشته باشد؟» (اِسپرجِن)

ج. اما قوم همچنان فساد می‌کردند: کلمهٔ «همچنان» بسیار مهم است چون به ما می‌گوید که فساد با حکومت یوتام آغاز نشد بلکه از دوران حاکم قبلی او عزّیا ادامه داشت. اگرچه پایانی ناخوشایند داشت، ولی شخصیت عزّیا عموماً خداپسند بود. اما به‌نظر می‌رسد که او، به‌طور کلی، دیندارتر از عموم مردم بود.

یک) پِین در مورد عزّیا و پادشاهان اسرائيل که در روزگار او حکومت کردند چنین می‌گوید: «ظاهراً هر دو پادشاهی در این دوران از کامیابی بهره‌مند بودند، ولی اگر کمی عمیق‌تر شویم و به وعظ هوشع و عاموس دقت کنیم می‌فهمیم که از نظر اخلاقی و روحانی فساد جدی در جامعه جریان داشت.»

دو) «گرچه اشعیا و هوشع و میکاه و دیگر انبیای مقدس آن روزگار، به گناه آنها اشاره نمودند ولی تا به امروز مردم رسومات شرورانه را ترک نمی‌گویند و به آن اندازه هم در مورد آنها وعظ نشده است.

۲. آیات (۳-۶) دستاوردهای یوتام.

یوتام دروازۀ بالایی خانۀ خداوند را بازسازی کرد، و بر حصارِ عوفِل عمارتهای بسیار ساخت. او همچنین شهرها در کوهستان یهودا، و قلعه‌ها و برجها در مناطق جنگلی بنا کرد. یوتام به جنگ با پادشاه عَمّونیان رفت و بر ایشان پیروز شد، و عَمّونیان در آن سال یکصد وزنه نقره، ده هزار کُر گندم و ده هزار کُر جو به او دادند. در سال دوّم و سوّم نیز عَمّونیان به همین مقدار برایش آوردند. بدین ترتیب یوتام نیرومند شد، زیرا که راههای خود را به حضور یهوه خدایش راست ساخت

الف. یوتام دروازۀ بالایی خانۀ خداوند را بازسازی کرد: این همیشه نشانی مثبت در یهودا است. وقتی پادشاهان و رهبران نگران خانهٔ خداوند بودند، این حس تا حدودی در احیای روحانی تأثیر می‌گذاشت.

یک) به‌نظر، یوتام رابطه بین معبد و کاخ را بازسازی کرد. «او می‌خواست خانهٔ او و خانهٔ خداوند ارتباطی بدون محدودیت داشته باشند، پس ارتباط بین دو خانه را تقویت کرد ـ خط ارتباطی را باز نگه داشت با منابع قدرت و حکمتش. این یکی از رازهای کامیابی و قدرت است.» (نَپ)

دو) پدرش عزّیا با طلبیدن اختیارات کاهنی، رابطه بین دربار و خانهٔ خدا را درست درک نکرد (دوم تواریخ ۱۶:۲۶-۲۱). بسیاری از پادشاهانِ قبل از او رابطه‌ای بین خاندان سلطنتی و خانهٔ خدا نمی‌خواستند. یوتام فهمید که او پادشاه است، نه کاهن ولی با این‌حال خواهان رابطهٔ خوبی بین دربار خود و معبد بود.

ب.  او همچنین شهرها در کوهستان یهودا، و قلعه‌ها و برجها در مناطق جنگلی بنا کرد: نگرانی یوتام این بود که یهودا را فرای اورشلیم و معبد بسط دهد. چنین امری پادشاهی او را تقویت نمود و او را قادر ساخت تا اقوام همسایهٔ خود چون عَمّونیان را تسلیم کند.

یک) «او همچنین توجه خود را جلب نقشه‌های شهری و ساختن شهرها در نقاط مرتفع یهودا کرد که با بهره‌گیری از مجموعه برج‌ها و سنگرها در مناطق جنگلی، می‌توانست اهداف نظامی و اقتصادی را پیش بِبَرد.» (پَتِرْسون و آسْتِل)

دو) «خراج بالا بود، تقریباً ۳ تُن نقره و تقریباً بار جوی ده هزار الاغ.» (سِلمان)

ج. بدین ترتیب یوتام نیرومند شد، زیرا که راههای خود را به حضور یهوه خدایش راست ساخت: بنا کردن چنین خط ارتباطی‌ـ‌ای بین کاخ و معبد یکی از طریق‌های اصلی بود که راه خود را در حضور خداوند هموار نمود. «آن دروازهٔ بلند بین کاخ و معبد بهتر از دیوار چینْ به دور پادشاهی عمل می‌کرد. در مشارکت با خداست که کامیابی و قدرت حقیقی یافت می‌شود.» (نَپ)

یک) «اگرچه در دوران حکومتش، اصلاحی در سطح ملی رخ نداد، ولی به‌نظر روشی شایسته را پیش گرفت و قدرت او به‌خاطر آن است که راه‌های خود را در حضور یهوه خدای خود صاف نمود.» (مورْگان)

دو) «یوتام باید مرد دعا می‌بود. او نمی‌توانست جایی غیر از حضور تخت رحمت، طریق‌های خود را آماده سازد. احتمالاً بر این عادت بود که مشکلات روزانهٔ خود را به حضور خدایش ببرد و در مشکلات روزانه از او هدایت بطلبد و به‌خاطر رحمت‌های روزانه‌اش او را متبارک بخواند. او احتمالاً در مشارکتِ دائم با خدا بود، در غیر این‌صورت نمی‌توانست طریق‌هایش را در حضور او راست بنماید.» (اِسپِرجن)

سه) یوتام تنها پادشاه عبرانی بعد از شائول است که خدا چیز بدی بر علیه او ندارد. شخصیت او همچون نامش زیباست: خداوند کامل است.» (نَپ)

چهار) «کسی را به‌خاطر ندارم که حقیقتاً با خدا سالک باشد و انضباط را یکی از اولین اصول زندگی خود قرار نداده باشد… آنها عادت به سلوک به خدا دارند و عادت کرده‌اند که او را بینندهٔ نهان و طریق‌های ما بدانند.» (مِیِر)

۳. آیات (۷-۹) خلاصهٔ حکومتش.

و اما دیگر امور مربوط به یوتام، و تمامی جنگها و همۀ کردارش، اینک در کتاب پادشاهان اسرائیل و یهودا نوشته شده است. او بیست و پنج ساله بود که پادشاه شد، و شانزده سال در اورشلیم سلطنت کرد. یوتام با پدران خویش آرَمید و او را در شهر داوود به خاک سپردند، و پسرش آحاز به جای او پادشاه شد.

الف. و تمامی جنگها و همۀ کردارش: دوم پادشاهان ۳۷:۱۵ می‌گوید در آن روزها، خداوند به فرستادن رِصین پادشاه اَرام و فِقَح پسر رِمَلیا علیه یهودا آغاز کرد. نویسندهٔ دوم پادشاهان به الهام روح‌القدس می‌گوید دست خدا بود که حاکمان خارجی‌ـ‌ای که برای یهودا مشکل‌ساز شده بودند را فرستاد.

یک) «حین حکومت یوتام، ترکیبی از نیروهای رِصینْ پادشاه اَرام و فِقَح، پادشاه اسرائیل، تهاجم خود به یهودا را آغاز کردند ولی تأثیر کامل این حملات نظامی تا پادشاه شدن پسر یوتام حس نشد.» (دیلْدِی)

دو) «ارجاع به “تمامی” جنگ‌های یوتام نشان می‌دهد که قبل از کار و زار عَمّونیان که پادشاه مسئول آن بود، او احتمالاً در مقام فرمانده عملیاتی متحدینی که توسط پدر در قرنطینهٔ او، عُزّیا، تشکیل شده بودند، خدمت می‌کرد.» (پِیْن)

ب. یوتام با پدران خویش آرَمید: پس از داستان سه پادشاه قبلی، هر یک به‌خوبی شروع کردند و به بدی تمام، به نحوی مایهٔ تسلی است که از پادشاهی بخوانیم که پایانی مأیوس‌کننده نداشت.