فصل به فصل، آیه به آیه، استفاده آسان و همیشه رایگان!
اشعیا باب ۳۲ – پادشاهی با سلطنتی آکنده از عدالت.
برکت از سوی پادشاه آینده.
۱. آیهٔ (۱) بعد از رهایی اورشلیم، پادشاهی میآید.
اینک پادشاهی به عدالت سلطنت خواهد کرد، و حکمرانان به انصاف حکم خواهند راند.
الف. اینک پادشاهی به عدالت سلطنت خواهد کرد: این وعده در چارچوبی خاص داده شد. در فصل پیش، خدا اطمینان داده بود که آشوریان داوری خواهند شد و یهودا نجات خواهد یافت. اما هدف خدا تنها برطرف کردن تهدید نبود؛ او میخواست یهودا را با پادشاهی عادل برکت دهد –و به همین دلیل، این وعده داده شد.
یک) اگرچه ممکن است که نبوت اشعیا ۳۲ و ۳۳ قبل از زمان نبوت اشعیا ۳۰ و ۳۱ داده شده باشد. اما هر دو به زمان هجوم آشور به یهودا اشاره دارند، ولی اشعیا ۳۰ و ۳۱ مربوط به دوران حزقیا میشوند، هنگامی که حمله به اورشلیم نزدیک شده بود. اکثر مفسرین بر این باورند که پادشاهی که به عدالت سلطنت خواهد کرد، در واقع اشاره به حزقیا دارد، و چون میگوید که سلطنت خواهد کرد، احتمال دارد این پیشگویی در آغاز دوران خدمت نبوتِ اشعیا، و در زمان پادشاهی آحاز –پدر حزقیا- داده شده باشد.
دو) ممکن است که نبوت اشعیا ۳۲ و ۳۳ در طول حکومت حزقیا داده شده باشد، و این اعلامیه به بخش بعدی حکومت او اشاره داشته باشد. همچنین ممکن است که در دوران حکومت او بخشیده شده باشد و آمدن یوشیا را نبوت میکند که نتیجهٔ پادشاه کنونی یهودا -حزقیا- بود که هنگام تهدید از سوی آشوریان، زندگی میکرد. یوشیا پادشاهی عادل بود (دوم پادشاهان ۲:۲۲).
ب. پادشاهی به عدالت سلطنت خواهد کرد: تا حدودی، حزقیا، بهطور قطع این نبوت را محقق نمود. در مورد او چنین نوشته شده است: حِزِقیا آنچه را که در نظر خداوند درست بود به جا میآورد، درست به همانگونه که پدرش داوود کرده بود…حِزِقیا بر یهوه خدای اسرائیل توکل داشت. در میان تمامی پادشاهان یهودا، پیش یا پس از او، کسی چون حِزِقیا نبوده است. او به خداوند چسبیده بود و از پیروی او انحراف نمیورزید، و فرمانهایی را که خداوند به موسی داده بود نگاه میداشت (دوم پادشاهان ۳:۱۸، ۵-۶).
ج. پادشاهی به عدالت سلطنت خواهد کرد: با اینحال، در نهایت حزقیا تصویری از شاه شاهان، یعنی عیسی مسیح بود. ارمیا ۵:۲۳ این را در مورد مسیح اعلام میکند: خداوند میفرماید: «هان، روزهایی میآید که ’شاخهای‘ عادل برای داوود بر پا میکنم؛ پادشاهی که به خردمندی سلطنت خواهد کرد، و عدل و انصاف را در این سرزمین به اجرا در خواهد آورد.
یک) «بهنظر میرسد این نبوت در زمان آحاز بیان شده باشد و دربارهٔ حزقیا، عدالت او و دوران پادشاهی پربرکتش سخن بگوید. با اینحال، از آنجا که حزقیا و سلطنت او نمونهای برجسته از مسیح و پادشاهی او بودند، این نبوت با نگاه به حزقیا، در نهایت به مسیح اشاره دارد.» (پول)
د. و حکمرانان به انصاف حکم خواهند راند: پادشاهی با انصاف داشتن کافی نبود و نخواهد بود. پادشاه باید دستیارانی داشته باشد، حکمرانانی تحت نظارت او، کسانی که به انصاف حکم خواهند راند. حزقیا حکمرانانی وفادار داشت، کسانی مانند الیاقیم و شِبنای کاتب، مشایخ کاهنین و خود اشعیا (دوم پادشاهان ۲:۱۹).
یک) در زبان عبری از کلمهای به معنای شاهزاده استفاده شده است، اما باید توجه داشت که این افراد عیناً شاهزاده نبودند، چون این کلمه میتواند به معنای حاکمی تحت نظارت پادشاه (نائبالسلطنه) باشد.
دو) اگر حزقیا، پادشاه پارسا، به عیسی اشاره میکرد، پس حکمرانان (شاهزادگان) عیسی چه کسانی بودند؟ قوم او حکمرانان او هستند، همانطور که اول پطرس ۹:۲ بعداً توضیح میدهد: امّا شما ملتی برگزیده و مملکتی از کاهنان و امّتی مقدّس و قومی که ملک خاص خداست هستید، تا فضایل او را اعلام کنید که شما را از تاریکی به نور حیرتانگیز خود فرا خوانده است. مکاشفه ۱۰:۵ نیز شامل چنین اعلام شکوهمندی از سوی قوم خداست: «و از آنان حکومتی ساختی و کاهنانی که خدمتگزار خدای ما باشند و اینان بر زمین سلطنت خواهند کرد.» بسیاری از آزمایشها و دردهای غیرضروری زندگی هدفی شگفتانگیز ورای این دنیا دارند: ما را برای حکمرانی و سلطنت همراه با عیسی آموزش میدهند.
۲. آیات (۲-۴) برکت احیا شدن از سوی پادشاه.
هر یک همچون پناهگاهی در برابر باد
و سرپناهی در برابر توفان خواهند بود؛
همچون نهرهای آب در بیابان خشک،
و سایۀ صخرهای بزرگ در صحرای سوزان.
آنگاه چشمان بینندگان تار نخواهد شد،
و گوشهای شنوندگان خواهد شنید.
دلِ شتابندگانْ معرفت را درک خواهد کرد،
و زبان اَلکَنان فصیح و بلیغ خواهد گردید.
الف. همچون نهرهای آب در بیابان خشک: این شرح میدهد که چقدر تجدید روحانی حین سلطنت حزقیا شگفتانگیز است، مثل سایهٔ صخرهای بزرگ در صحرای سوزان خواهد بود. به برکت خدا، چشمان بینندگان بهتر از هر وقت دیگر قادر به دیدن خواهد بود، و گوشهای شنوندگان خواهد شنید.
یک) هر چقدر سلطنت عیسی برای ما شکوهمندتر باشد، این امور نیز شکوه بیشتری مییابند. او سرپناهی از توفان است (سرپناهی در برابر توفان)، همچون نهرهای آب در بیابان خشک، و مثل سایهٔ صخرهای بزرگ در صحرای سوزان خواهد بود.
دو) «اگر پادشاه حزقیا نمونهای از مسیح باشد، در آن صورت این نبوت ممکن است به دوران او اشاره داشته باشد؛ اما در غیر این صورت، بهطور اصلی به شخص حزقیا مربوط میشود. با اینحال، بهوضوح پیداست که در کاملترین معنا، این کلمات را نمیتوان دربارهٔ هیچ انسان فانی به کار برد، زیرا تنها خدا است که میتواند هر آنچه در اینجا وعده داده شده را به انجام رساند.» (کلارک)
ب. دلِ شتابندگانْ معرفت را درک خواهد کرد: احیای روحانی در طول حکومت حزقیا اعتماد به کلام خدا را ترویج میداد و به این خاطر دل آنها تغییر کرد. خدا نیز به شکلی معجزهآسا برکت خواهد داد (زبان اَلکَنان فصیح و بلیغ خواهد گردید).
۳. آیات (۵-۸) برکت پارسایی و کرامت از سوی پادشاه.
شخص خبیث دیگر شریف خوانده نخواهد شد،
و شخص رذل دیگر نجیب نامیده نخواهد گردید.
چراکه خبیث به خباثت سخن میگوید
و دل او به شرارت اشتغال دارد.
فساد را پیشه کرده است
و دربارۀ خداوند عقاید نادرست میپراکَنَد.
گرسنگان را تهیدست رها میکند
و آب را از تشنهلبان دریغ میدارد.
راه و روش شخص رذل، شریرانه است؛
او تدابیر شریرانه میاندیشد
تا فقیران را به سخنان دروغ نابود سازد،
و نیازمندان را از دادرسی به دور دارد
اما شریفان به شرافت تدبیر میکنند،
و به شرافت استوار خواهند ماند.
الف. شخص خبیث دیگر شریف خوانده نخواهد شد…و شخص رذل دیگر نجیب نامیده نخواهد گردید: احیای روحانی حین سلطنت حزقیال به معنای آن بود که حقیقت روحانی برای همه آشکار خواهد شد. دیگر به ظاهر خود قادر به فریب دادن نخواهند بود؛ اگر کسی ابله باشد، بلاهت او آشکار خواهد شد.
یک) تدابیر شریرانه: «بهجز در ایوب ۱۷:۱۱، این واژه همواره معنایی منفی دارد. نوزده بار در کتابمقدس برای اشاره به رفتارهای ناپاک جنسی به کار رفته است (برای نمونه لاویان ۱۸:۱۷). در معنای کلیتر، ‘به نقشهریزی و طرحی برای سود شخصی، بیتوجه به زیانِ دیگران‘ اشاره دارد.» (موتیر)
ب. شریفان به شرافت تدبیر میکنند: نه تنها حماقت احمقان برملا میشود، بلکه شرافت شرافتمندان نیز آشکار خواهد شد. عدالت و شرارت هر یک همانطور که هستند، دیده میشوند.
یک) «خباثت آشکار خواهد شد، و هرکه هست را مجازات خواهد کرد، و شرافت نیز نمایان شده و اجر داده میشود، و همه چیز با صداقت و سادگی، اداره خواهد شد.» (پول)
دعوت برای آماده شدن جهت آمدنِ روحالقدس.
۱. آیات (۹-۱۱) زنان آسودهخیال به توبه دعوت میشوند.
ای زنانِ آسودهخیال، برخیزید و سخنم را بشنوید!
ای دخترانِ مطمئن، به آنچه میگویم گوش فرا دهید!
پس از حدود یک سال شما که مطمئنید، مضطرب خواهید شد؛
چراکه محصول انگور ضایع خواهد شد
و موسم چیدن میوه نخواهد آمد.
ای زنان آسودهخیال، بر خود بلرزید!
و ای دختران مطمئن، مضطرب شوید!
لباس از تن برکَنید و عریان شوید،
و پلاس بر کمر ببندید!
الف. ای زنانِ آسودهخیال، برخیزید: قبل از اینکه پادشاه منصف بیاید، قوم باید خود را آماده میکردند. زنان آسودهخیال، و دختران مطمئن باید برای پادشاه عادل آماده میشدند.
یک) آسودهخیال کلمهای است که بعداً مجدداً در این باب استفاده میشود، جایی که خدا وعده میدهد منزلگاههای مملو از آرامش را ایمن سازد (اشعیا ۱۸:۳۲). مطمئن نیز همان کلمهای است که بعداً در این باب استفاده میشود، و خدا وعدهٔ استراحتگاههای پر از آسایش را میدهد. «طبق آنچه اشعیا گفته است، احساس آرامش و ایمنی داشتن بیایراد است، تا وقتی که اعتماد شخص متکی بر خداوند باشد.» (وولف)
ب. ای زنان آسودهخیال، بر خود بلرزید: به جای زیادهروی و تمرکز بر خود در زندگی، باید بر خود بلرزند و مضطرب شوند، و لباس عزا بر تن کنند. این توبه و آمادگی آنها برای پادشاه منصف را نشان میدهد.
۲. آیات (۱۲-۱۴) کل زمین میگِریَد.
برای مزارع دلپذیر
و برای موهای پر بار؛
و برای سرزمین قوم من
که به خار و خَس پوشیده است؛
آری، برای همۀ خانههای شادمانی
و برای این شهرِ سرمست!
زیرا که قصر، متروک خواهد شد،
و شهر پرجنب و جوش، واگذاشته خواهد گردید؛
قلعه و دیدبانگاه به زمین خالی بدل خواهد شد،
به جولانگاهِ خران وحشی و چراگاهِ گلهها.
الف. [پلاس بر کمر ببندند] برای مزارع دلپذیر و برای موهای پر بار: خدا بهخاطر حملهٔ آشوریان، از شرایط سخت اقتصادی برای بیدار کردن یهودا استفاده میکند. چراکه محصول انگور ضایع خواهد شد و موسم چیدن میوه نخواهد آمد (اشعیا ۱۰:۳۲). دوران سخت همه را تحت تأثیر قرار میدهد (شهر پرجنب و جوش… قلعه و دیدبانگاه به زمین خالی بدل خواهد شد).
۳. آیهٔ (۱۵) روح بر فروتنان نازل میشود.
تا آنگاه که روح از اعلی بر ما ریخته شود،
و بیابان به بوستان بدل گردد،
و بوستان، همچون جنگل به نظر آید.
الف. تا آنگاه که روح: خدا از حملهٔ آشوریان در دوران سخت و حزنانگیزی فروتنانهٔ قوم جهت آماده کردن آنها برای نزول روحالقدس استفاده کرد.
یک) تا آنگاه: تنها روح خدا بود که میتوانست تفاوتی ایجاد کند؛ دوران سخت تا زمان بارش روح ادامه مییافت.
دو) بر ما ریخته شود: خدا میخواست کاری بیش از پراکندن قطرات از رحمت و برکت انجام دهد؛ او میخواست روح خود را بر قوم خود بباراند.
سه) از اعلی: این منشأ حقیقی بارش روحالقدس بود. از انسان نمیآید، یا بسته به تلاش او نیست. از آسمان است، از اعلی.
ب. و بیابان به بوستان بدل گردد: وقتی روحالقدس میبارد، آنچه قبل از این بایر و خالی بود، سرشار از حیات و ثمر میشود. ثمربخشی حقیقی از بارش روحالقدس میآید.
ج. و بوستان، همچون جنگل به نظر آید: وقتی روحالقدس میبارد، آنچه قبل از آن نیکو بود (بوستان) بهشکلی معجزهآسا بهتر میشود (جنگل).
۴. آیات (۱۶-۲۰) برکت بهواسطهٔ روح آورده میشود.
آنگاه انصاف در بیابان ساکن خواهد شد،
و عدالت در بوستان اقامت خواهد گزید.
ثمرۀ عدالت، سلامتی خواهد بود
و نتیجۀ عدالت، آرامی و امنیت تا ابدالاباد.
قوم من در منزلگاههای مملو از آرامش،
و مسکنهای ایمن
و استراحتگاههای پر از آسایش ساکن خواهند شد.
جنگل از بارش تگرگ سراسر صاف خواهد شد
و شهر با خاک یکسان خواهد گردید.
اما شما چه مبارک خواهید بود
که بر کنار نهرها بذر خواهید پاشید
و گاوان و الاغهایتان را به آزادی رها خواهید ساخت.
الف. انصاف…عدالت…آرامی…آرامش و مسکنهای ایمن: وقتی روحِ خدا بر قومش فرو ریخته میشود، اوضاع چنین خواهد بود. این یعنی نباید از چیزهایی که ادعای روحانی بودن دارند اما ثمر روح را در خود ندارند، راضی باشیم. همچنین، اگر این ثمرات در ما دیده نمیشود، میتوانیم نزد خداوند بیاییم و از او بخواهیم روح خود را بر ما فرو ریزد.
ب. قوم من در منزلگاههای مملو از آرامش، و مسکنهای ایمن…ساکن خواهند شد…جنگل از بارش تگرگ سراسر صاف خواهد شد و شهر با خاک یکسان خواهد گردید: وقتی روح خدا ریخته میشود، ما ورای شرایط پیرامون زندگی میکنیم. دیگران شاید حس میکنند که تگرگی شدید میبارد، یا حس میکنند که ممکن است با خاک یکسان شوند، اما برکتیافتگان با ریختن روح خدا بر آنها، تحت چنین تأثیری قرار نخواهد گرفت.