فصل به فصل، آیه به آیه، استفاده آسان و همیشه رایگان!
اشعیا باب ۳۴ ـ غضب خداوند بر علیه قومها (امتها)
غضب خداوند بر علیه مردمان قومها.
۱. آیات (۱-۴) خشم و کمال داوری خداوند.
ای قومها نزدیک آیید و گوش فرا دهید؛
ای ملتها توجه نمایید.
زمین و هرآنچه در آن است بشنود؛
جهان و هرآنچه از آن برون میآید گوش گیرند.
زیرا خداوند بر تمامی قومها خشمگین است،
و بر همۀ لشکریان آنها غضبناک گشته.
آنها را به نابودی کامل سپرده،
و تسلیمِ کشتار کرده است.
کشتگان ایشان بیرون افکنده خواهند شد،
بوی تعفنِ اجسادشان بر خواهد خاست،
و کوهها از خون ایشان اِشباع خواهد شد.
تمامی لشکر آسمان خواهد گندید،
و آسمان همچون طوماری در هم خواهد پیچید؛
لشکر آسمان جملگی خواهند افتاد،
آنسان که برگ از تاک و انجیر از درخت اُفتَد.
الف. خداوند…خشمگین است: در بافتِ نزدیک، اشعیا اندیشهٔ داوریِ قریبالوقوع بر ضدّ آشوریان را ادامه میدهد. اما در بافتِ گستردهتر، میتوان این بخش را بهعنوان اعلانِ داوریِ نهایی بر تمام ملّتها در دوران مصیبت عظیم تعبیر کرد.
یک) عیسی و بسیاری از انبیای عهدعتیق، بسیار ساده به ما در مورد زمانی گفتهاند که اسم آن مصیبت عظیم است (متی ۲۱:۲۴)، زمانی که بهخاطر داوری خدا، شرایط بر زمین به بدترین حالت در تاریخ بشریت خواهد رسید. مکاشفه بابهای ۶، ۸-۹ و ۱۶-۱۸ این دوران هولناک را توصیف میکنند، زمانی که مشکلات زیستبومی، اقتصادی، کهکشانی و فجایع انسانی به حدی میرسند که در تاریخ بیمانند است.
دو) انگارهٔ مطرح شده در این باب، به پایان زمان اشاره دارد و بین معلمین مسیحی قدمتی دیرینه دارد. «یوسبیوس، همراه با بسیاری از علمای کهن، بر این باور است که این فصل باید در ارتباط با پایانِ جهان و داوریِ نهایی درک شود.»
ب. ای قومها نزدیک آیید و گوش فرا دهید؛ ای ملتها توجه نمایید: برای اشعیا منطقی بود که قومها را خطاب قرار دهد. با توجه به این مصیبت عظیم چقدر هولناک خواهد بود، وقتی نحوهٔ تحقق نبوت را در نظر میگیریم، و میبینیم که صحنه چگونه آمادهٔ تحقق نبوت میشود، باید گوش فرا دهیم و توجه کنیم.
· صحنه مهیّا شده است برای بازسازی معبدی که در روزهای آخر برپا خواهد شد -معبدی که برای تحققِ نبوتهای مربوط به مکروه ویرانگر ضروری است (متی ۱۵:۲۴؛ مرقس ۱۴:۱۳؛ دوم تسالونیکیان ۳:۲-۴).
· صحنه آماده است برای ظهور نوعی اتحاد جهانی از ملّتها –اتحادی که وارث امپراتوری روم خواهد بود و بر جهان تسلّط خواهد یافت (دانیال ۳۶:۲-۴۵؛ مکاشفه ۱:۱۳-۸؛ ۱۰:۱۷-۱۴).
· صحنه مهیّا شده است برای ظهور یک ابرمرد سیاسی و اقتصادی- رهبری یگانه که بر اتحادِ جهانیِ ملّتها حکومت خواهد کرد و این کنفدراسیون عظیم را هدایت خواهد نمود (دوم تسالونیکیان ۳:۲-۱۲؛ مکاشفه ۴:۱۳-۷).
· صحنه آمادهٔ ظهور مذهبی دروغین است که کتابمقدس از آن سخن میگوید، و این خصوصیت بارز روزهای آخر خواهد بود (دوم تسالونیکیان ۴:۲، ۹-۱۲؛ مکاشفه ۱۱:۱۳-۱۵؛ ۱:۱۷-۶).
· صحنه آمادهٔ سناریوی زمانهای آخر کتابمقدس و اتفاقاتی بین اسرائیل و روسیه است که در حزقیال ۳۸-۳۹ توصیف شدهاند.
ج. زیرا خداوند بر تمامی قومها خشمگین است: هشدار در مورد دوران خشمگین خداوند تنها به قوم خدا مربوط نیست، بلکه به تمامی قومها. این بدان خاطر است که قوم خدا از وحشت مصیبت عظیم فرار خواهند کرد، اگرچه ممکن است حین رسیدن به آن، سختی و زحمت را تحمل کنند. عیسی گفت که باید دعا کنیم که لایق گریختن از این دوران سخت باشیم (۳۶:۲۱) و در زمان ربوده شدن کلیسا به آسمان برده شویم (اول تسالونیکیان ۱۶:۴-۱۸).
۲. آیات (۵-۷) خونریزی عظیم در داوری خداوند.
زیرا که شمشیر من در آسمانها سیراب شده است
و هان بر اَدوم فرود میآید،
بر قومی که ایشان را به نابودی کامل سپردهام.
شمشیر خداوند به خون آغشته
و از پیه فربه گردیده است،
چنانکه از خون برهها و بزها
و چربی قلوههای قوچها.
زیرا که خداوند را در بُصرَه قربانی است،
و در سرزمین اَدوم، کشتار عظیم.
گاوان وحشی همراه ایشان خواهند افتاد،
و هم گوسالهها و گاوان زورآور؛
سرزمین ایشان از خون سیراب خواهد شد،
و خاکشان از پیه فربه خواهد گشت.
الف. و هان بر اَدوم فرود میآید: اَدومیان همسایگان نزدیک به اسرائیل و گاهی رقبایی سرسخت بودند. اَدومیان هر وقت مردم یهودا یا اسرائيل گرفتار مصیبت میشدند، شادمانی میکردند، پس اشعیا بر داوریای که بر علیه اَدومیان خواهد آمد، تمرکز میکند و از آنها بهعنوان نمونهای برای داوری عظیمی استفاده میکند که بر علیه اقوام جاری خواهد شد (همانند اشعیا ۱:۳۴-۲).
یک) «اَدوم قوم خواهر اسرائیل بود، ولی بیش از هر قوم دیگر از اسرائیل بیزار بود. در سراسر تاریخ، شعلهٔ این دشمنیِ سوزانِ ادوم با اسرائیل دیده میشود. به همین دلیل است که در کتابمقدس، اَدوم اغلب بهعنوان نمایندهٔ تمام ملتهایی معرفی میشود که از قوم یهود نفرت داشتند.» (بولْتِما)
دو) «اَدوم قرنها یهودا را مسخره کرده و مورد حمله قرار داده بود، اما اکنون خداوند از این رفتار نفرتانگیز –که ویژگی بارزِ روشهای دنیوی است– انتقام خواهد گرفت.» (وولف)
ب. شمشیر خداوند به خون آغشته…سرزمین ایشان از خون سیراب خواهد شد: غضب خدا در نبرد اَرماگدون، تحقق نهایی مییابد، که جنگی وحشتناک و خونین خواهد بود (۲۰:۱۴).
ج. و از پیه فربه گردیده است، چنانکه از خون برهها و بزها و چربی قلوههای قوچها. زیرا که خداوند را در بُصرَه قربانی است…کشتار عظیم: وقتی اشعیا این زمانِ داوری را با تصویرِ قربانی پیوند میدهد، در واقع نشان میدهد که این داوری، بهای گناه است. همانگونه که قربانیِ ذبحشده تاوانِ گناهِ آورندهٔ قربانی را میپرداخت، همانطور نیز داوریِ خونینِ گناه در آرماگدون، پرداختی برای جزای گناه خواهد بود. این پرداخت، کامل و نهایی نخواهد بود، اما نوعی پرداخت و تسویهٔ الهی خواهد بود.
یک) «اشاره به حیوانات قربانی، در اصل نمادی از کشتار انسانها است.» (وولف)
د. گاوان وحشی همراه ایشان خواهند افتاد: نسخهٔ کینگجمیز گاوان وحشی را به تکشاخها ترجمه کرده است، اما گاوان وحشی ترجمهای بهتر است.
یک) «دربارهٔ واژهٔ تکشاخ (unicorns) در گذشته اختلافنظر زیادی وجود داشت، اما امروزه دیدگاهِ عمومی این است که این واژه به کرگدن اشاره ندارد، بلکه منظور از آن گاوِ وحشیِ باستانی یا بایسونِ صحرایی [شبیه بوفالو] است. طبقِ تثنیه ۳۳:۱۷، این حیوان نه یک، بلکه دو شاخ داشته است.» (بولتما)
دو) «گاو وحشی در مراسم قربانی به کار گرفته نمیشد. احتمالاً اشعیا از این حیوانات بهعنوان استعاره برای اشاره به اشخاص مهم و رهبران اَدوم استفاده میکند.» (موتیِر)
غضب خداوند بر علیه سرزمین اقوام.
۱. آیات (۸-۱۰) آن سرزمین به نابودی کشیده میشود.
زیرا که خداوند را روز انتقام است،
و سال کیفر دادن به جهت دادرسی صَهیون.
نهرهای اَدوم به قیر بدل خواهد شد،
غبار آن به گوگرد، و سرزمینش به قیر سوزان!
آتشِ آن روز و شب خاموشی نخواهد پذیرفت
و دودِ آن تا ابد بالا خواهد رفت.
نسل اندر نسل، ویرانهای باقی خواهد بود
و دیگر هیچگاه کسی از آن عبور نخواهد کرد.
الف. نهرهای اَدوم به قیر بدل خواهد شد، غبار آن به گوگرد: در روز انتقامِ خداوند که به مصیبتِ عظیم معروف است، فجایع بیمانند در طبیعت و اکوسیستم رخ خواهد داد. قبل از بازگشت عیسی مسیح در پایان مصیبت عظیم، یک سوم پوشش گیاهی، یک سوم اقیانوسها و یک سوم آبهای شیرین نابود و بلااستفاده خواهند شد (مکاشفه باب ۸ و ۱۶).
۲. آیات (۱۱-۱۵) تنها حیوانات وحشی در این سرزمین اسکان خواهند داشت.
بلکه پرندگان وحشی آن را متصرف خواهند شد،
و جغد و کلاغ در آن لانه خواهند کرد.
او ریسمان هرج و مرج و شاقولِ ویرانی بر اَدوم خواهد کشید.
از بزرگانش کسی نخواهد ماند که به سلطنت ندا کند،
و رهبرانش جملگی نیست خواهند شد.
دژهایش را خار خواهد پوشانید،
گَزَنه و خَسَک در قلعههایش خواهد رویید،
و شغالان و شترمرغان در آن مأوا خواهند گرفت.
وحوش صحرا در آنجا با کفتارها جمع خواهند شد،
دیوها به یکدیگر ندا خواهند داد
و هیولای شب نیز در آنجا آرامی یافته،
مکانی برای استراحتِ خویش خواهد یافت.
جغد در آنجا لانه کرده، تخم خواهد گذاشت
و بر آنها خواهد نشست،
و جوجههایش را زیر سایۀ بالهایش جمع خواهد کرد؛
و بازها در آنجا با جفتشان جمع خواهند شد.
الف. بلکه پرندگان وحشی آن را متصرف خواهند شد: اکثریت زمین در بسیاری از مکانها نابود خواهد شد، تنها حیوانات وحشی قادر به زندگی کردن خواهند بود.
ب. دیوها به یکدیگر ندا خواهند داد: برخی از ترجمهها این قسمت را به بزهای وحشی ترجمه کردهاند، و برخی دیگر آن را به Satyr ترجمه کردهاند که دیوی اسطورهای است. کلمهٔ عبری در اصل sair است که صفتی به معنای پر مو میباشد (پیدایش ۱۱:۲۷) و بهعنوان اسم به بز نر اشاره دارد (پیدایش ۳۱:۳۷ و لاویان ۲۳:۴). شاید مقصود اشعیا این بود که بزهای وحشی (دیوها) در مناطق خالی از سکنهٔ اَدوم ساکن میشوند یا شاید مقصودش این بود که تسخیر شدهٔ ارواح شیطانی خواهد بود.
یک) بولْتِما میگوید که بهترین ترجمه «ساتیر (satyrs)، دیوها، یا شیاطین زمین» است.
ج. هیولای شب نیز در آنجا آرامی یافته: کلمهٔ عبری برای هیولای شب، Lilith است که کلمهای مونث برای «شب» است. طبق خرافات کهنهٔ یهودی Lilith که دیو زیبای شب بود، که مردان را اغوا میکرد و کودکان را میکشت. ممکن است که اشعیا از این واژه برای توصیف اسکانگاه دیوهای اَدوم بعد از داوری خدا استفاده کرده باشد.
۳. آیات (۱۶-۱۷) یقین و حتمی بودنِ داوریهای خداوند.
در طومار خداوند تفحص کنید و بخوانید:
هیچیک از اینها کم نخواهد بود،
و هیچکدام بیجفت خود نخواهد ماند،
زیرا که دهان او چنین امر کرده،
و روح او آنها را گرد آورده است.
او برای ایشان قرعه افکنده،
و دست او به ریسمان برایشان تقسیم کرده است.
ایشان این مکان را تا به ابد متصرف خواهند شد
و نسل اندر نسل در آن سکونت خواهند داشت.
الف. در طومار خداوند تفحص کنید و بخوانید: هیچیک از اینها کم نخواهد بود: این جملهٔ شگفتانگیز به ما میگوید که اشعیا میدانست که سخنان او از سوی خداوند است. همچنین به ما میگوید که مقصود اشعیا این بود که نبوت باید عیناً درک شود -شاعرانه ولی عینی. این قسمت همچنین بدان معناست که اشعیا به شکلی واضح شکاکان را به چالش میکشد تا وقت تحقق نبوت «به دنبال آن» باشند.
یک) «پس از آنکه ادوم به ویرانهای بدل شود، مردم طومار را بیرون خواهند آورد و تأیید خواهند کرد که پیشگوییهای اشعیا بهراستی تحقق یافتهاند.» (وولف)
ب. در طومار خداوند تفحص کنید و بخوانید: هیچیک از اینها کم نخواهد بود: این بار مصیبت عظیم قطعاً بر زمین خواهد آمد. این ورای شک است؛ سهم ما این نیست که آن را عملی کنیم یا از آن جلوگیری کنیم، بلکه فقط باید حاضر باشیم: پس همیشه مراقب باشید و دعا کنید تا بتوانید از همۀ این چیزها که بهزودی رخ خواهد داد، در امان بمانید و در حضور پسر انسان بایستید.» (لوقا ۳۶:۲۱).